Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

ΑΠΡΙΛΗ ΜΟΥ ΞΑΝΘΕ & ΜΑΗ ΜΥΡΩΔΑΤΕ...

Ο Απρίλης κ’ η Σελήνη μέσα στο άλσος
σμίξαν. Το μεσονύχτι μεθυσμένοι
πέρασαν μ’ ευθυμία.
Και τώρα στη γαλήνη είνε απλωμένη
ρεμβαστική ματιά, η μελαγχολία.
Μαρία Πολυδούρη, Φαντασία στο τραγούδι μιας νυχτερινής κιθάρας



"Απρίλη μου" Μίκης Θεοδωράκης (από το Τραγούδι του νεκρού αδελφού - 1962)


Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

ΝΥΝ ΠΑΝΤΑ ΠΕΠΛΗΡΩΤΑΙ ΦΩΤΟΣ...

Νύν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε καί γή, καί τά καταχθόνια, εορταζέτω γούν πάσα κτίσις, τήν Έγερσιν Χριστού, εν ή εστερέωται.

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

ΣΗΜΕΡΟΝ, ΣΙΓΗ ΠΟΛΥ ΕΝ ΤΗ ΓΗ....ΣΙΓΗ ΠΟΛΛΗ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑ ΠΟΛΛΗ...




Σε λίγο, δειλινό Μεγάλης Παρασκευής
η πιο ερωτική στιγμή του χρόνου, όπως γράφει ο Συγγραφέας Νίκος Ξυδάκης.
Τα πάντα ησυχάζουν...
μετά την ένταση του Πάθους,
είναι η στιγμή που η γαλήνη κυριεύει όλη την πλάση.

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

ΞΗΜΕΡΩΣΕ Μ ΠΕΜΠΤΗ..






Λίγο πριν την Σταύρωση ...Παράλληλα με την λειτουργική ζωή και την εξέλιξη των γεγονότων των Παθών μέσα απο τον παροντικό χρονο των εκκλησιαστικων ακολουθιών όλοι γινόμαστε μέτοχοι και κοινωνοί μιας καθημερινότητας που τροφοδοτείται τις τελευταιες ώρες απο ενα έντονο εθιμικό στοιχείο..Η πρωτεύουσα αδειάζει και ο κόσμος που απομένει συγκεντρώνεται στις αγορές για τα ψώνια που η παράδοση απαιτεί.Και εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα κάθε κοινωνίας και πολιτισμού...Τα όρια ανάμεσα στην εκκλησιαστικη αλλοίωση της καθημερινότητας με βάση την λειτουργική ζωή και στον έντονα άθεο κουραστικό "ελληνικό"τρόπο εορτασμού δυστυχως είναι δυσδιάκριτα στις ημέρες μας.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΟΥ

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,
ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο,
ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.


Η εμμελής απαγγελία από τον Σπύρο Περιστέρη, στην Ακολουθία των μεγάλων Ωρών της Μεγάλης Παρασκευής 1985 στη Μητρόπολη Αθηνών.

Σημαντική στιγμή για τον διάδοχό του και νύν Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών Απόστολο Παπαδόπουλο, όταν αμέσως μετά την απαγγελία του επιστρέφει στο αναλόγιό του ο Σπ.Περιστέρης, επιτρέπει στον Απ. Παπαδόπουλο να ολοκληρώσει το μέλος "Σήμερον κρεμάται..." Άραγε να γνώριζε τα μέλλοντα συμβαίνειν...



ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ

Το φως που καίει

Σώπα όπου να 'ναι θα σημάνουν οι καμπάνες... τραγουδούσε και προχωρούσε. Είναι μακρύς ο δρόμος ως εδώ, αλλά είναι δικός σου αυτός ο δρόμος, τον κρατάς όπως κρατάς το χέρι του φίλου σου και μετράς το σφυγμό του... Ενιωθε την ποίηση να τον κυριεύει. Τον Γιάννη Ρίτσο δίπλα του, έτοιμο ν' ανέβει στην εξέδρα ν' απαγγείλει για την Πρωτομαγιά. Δεν ήταν παραίσθηση, αλλά της ψυχής δόνηση. Συμβαίνει σε πολλούς συναγωνιστές ν' ανατριχιάζουν στο άκουσμα λέξεων, τραγουδιών, συνθημάτων. Κομμάτια από το είναι τους, κύτταρα υγιή στον αγώνα κατά της σήψης. «Δεν είμαι εγώ σπορά της τύχης/ ο πλαστουργός της νιας ζωής/ ώριμο τέκνο της ανάγκης/ κι ώριμο τέκνο της οργής». Ναι, οι στίχοι του Βάρναλη κι αυτή η παιδιάστικη παρόρμηση, ν' ανατρέχει κάθε Μεγάλη Βδομάδα στα κείμενά του και να ξαναδιαβάζει «το φως που καίει», να ζωντανεύουν μπροστά του ο Προμηθέας, ο Ιησούς, ο Μώμος. Αξιον εστί το φως. Ω γλυκύ μου έαρ...

Συνθέσεις της φύσης, κατακόκκινες παπαρούνες, άσπρες και κίτρινες μαργαρίτες. Ευωδιές ανθισμένων εσπεριδοειδών, κρινάκια, βιολέτες. Από την άλλη μεριά, το σκοτάδι κι η μυρωδιά του ολέθρου. Η κόλαση του Δάντη ωχριά. Τω καιρώ εκείνω, οι αρχιερείς, λαβόντες τα τριάκοντα αργύρια του μεταμεληθέντος Ιούδα, ηγόρασαν τον αγρόν του Κεραμέως. Τη σήμερον, το Διεθνές Νομισματικόν Ταμείον, δε νίπτει τας χείρας του ως Πόντιος Πιλάτος. Κανένα απορρυπαντικό δεν μπορεί να καθαρίσει το αίμα των λαών, που φωνάζει από τα ερείπια των βομβαρδισμών. Οι Φαρισαίοι φωνασκούν «μέα κούλπα» (λάθος), υποκριτικά χαμογελώντες στους παραμορφωτικούς, παραπλανητικούς φακούς της δημοσιότητος. Αι γενεαί πάσαι συνεχίζουν να πληρώνουν στους τελώνηδες, ως μη έχοντες, ως πρόβατα επί σφαγήν, ως αμνοί άκακοι. - Εξέδυσάν με τα ιμάτια..., επί την κεφαλήν μου στέφανον εξ ακανθών...

Την επαύριον θα πορευθούμε ξανά σε φιλειρηνικές πορείες. Θα φωνασκεί η γειτόνισσα, - πού πάτε χριστιανοί μου εσείς, επί ξύλου κρεμάμενοι, ξυπόλυτοι στ' αγκάθια;

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου... Οχι σε απάντηση της συνεχιζόμενης σταύρωσης των λαών. Για προβληματισμό κάποιων κατοίκων κατά Ιόνιον Πέλαγος μεριά. Να καταλάβουν πως πρέπει ν' απαλλαγούν από την επιρροήν καουμπόικων ταινιών. Η ζωή δεν είναι «για μια χούφτα δολάρια», ειδικά όταν αυτά είναι βουτηγμένα στο αίμα. Αν η υποτέλεια συνεχίζει να οδηγεί τις πράξεις τους και ενέργειες σαν τις πρόσφατες, που ποδοπάτησαν ελληνικές σημαίες μαζί με τις σημαίες της ειρήνης, αν οι εκδηλώσεις ενάντια στους μακελάρηδες τούς ενοχλούν, αν υπερασπίζονται τα συμφέροντα ξένων και με υπερβάλλοντα ζήλο καταδιώκουν τους φιλειρηνιστές, που συγκεκριμένα διαμαρτυρήθηκαν για την επίσκεψη του αεροπλανοφόρου «Αϊζενχάουερ», τότε άξιος ο μισθός τους και προς αυτούς οι στίχοι του Δ. Σολωμού, γιατί πράγματι είναι σκλάβοι: «Μην ειπούν στο στοχασμό τους/ τα ξένα έθνη αληθινά/ εάν μισούνται ανάμεσό τους/ δεν τους πρέπει ελευθεριά/.

Μέρες που είναι, πόσο λυπάμαι γιατί ταιριάζει γάντι σε μερικούς: Ω της παραφροσύνης και της υποκρισίας... Πώς μπορούν και κουβαλούν στα σπίτια τους το «φως της Ανάστασης», αν δεν καίει μέσα τους το φως της πραγματικής αγάπης, αν δεν κάνουν πράξη και βίωμα το Ειρήνη υμίν, για την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου;

της Κούλας ΚΑΡΑΜΗΝΑ

από την εφημερίδα «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» τον Μάη του 2000.


Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΗ Μ ΤΡΙΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ






Ετσι όπως την θέλει ο ποιητής.Πρωινό στην πλατεία Μητροπόλεως γεμάτο θλίψη και αναμνήσεις για τις εποχές που έφυγαν.Το πρόσφατο κλείσιμο του ναού για επισκευή αυξάνει την θλίψη ...Σιγή και ερημιά εκεί που κάποτε τέτοια ημέρα χιλιάδες αθηναίων και όχι μόνο ερχόντουσαν για να θεραπεύσουν την μιζέρια και το βάρος της καθημερινοτητας με την μυσταγωγία που προκαλούσε η ερμηνεία της χορωδίας του Περιστέρη στο περίφημο Δοξαστικό.

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ...

απο το φωτογραφικό αρχείο του ΑΛ ΜΠΙΤΖΗ


Ευχόμενοι καλή Μ εβδομάδα στους αναγνώστες μας έχουμε την χαρά να παρουσιάσουμε ενα δυσεύρετο ηχητικό ντοκουμέντο απο τον Σπυριδωνα Περιστέρη.ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΚΟΥΣΙΟΝ ΠΑΘΟΣ...Μια συγκλονιστική ερμηνεία που ενδιαφέρει ολον τον μουσικό κόσμο.Μια ερμηνεία που μεταρσιώνει κάθε πιστό και όχι μόνο...Η μεγαλύτερη μουσικη φυσιογνωμία που χαρίστηκε στην ανατολική ορθόδοξη εκκλησία , ο καλλιτέχνης που λατρεύτηκε απο τον απλό λαό ξεδιπλώνει σε αυτο το ιδιόμελο των Αίνων όλη την μουσική του ιδιοφυία .τον απόλυτο εσωτερικό του ρυθμό ,την άψογη αίσθηση της τονικότητας και δυο μονωδίες που προκαλούν ίλιγγο.Ακούστε και θαυμάστε τις δωρεές και το τάλαντο.Αλησμόνητε Σπύρο Περιστέρη...

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ...


Με τα ισοκρατήματα και την αρμονική συνήχηση απο ηχογραφήσεις του βυζαντινού χορού της Μητροπόλεως Αθηνών στα μέσα της δεκαετίας του 70

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009

ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 80





ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ




Ετοιμάζεται η φυση όλη να δεχτεί τον νυμφίο της..Σοι τω νικητή του θανάτου βοώμεν...

ΛΑΖΑΡΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ ΘΑΝΩΝ...

Σήμερον Λάζαρος, θανὼν ἐνθάπτεται, καὶ θρῆνον ᾄδουσιν, αἱ τούτου σύγγονοι, ὡς δὲ προγνώστης καὶ Θεός, τὸ πάθος προηγόρευσας, Λάζαρος κεκοίμηται, τοῖς Μαθηταῖς προφθεγγόμενος· ἀλλὰ νῦν ἀπέρχομαι, ἀναστῆσαι ὃν ἔπλασα. Διό σοι πάντες βοῶμεν· Δόξα τῷ κράτει τῆς ἰσχύος σου.

Τρίτη, 7 Απριλίου 2009

ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ...




ΤΩι ΚΑΙΡΩι ΕΚΕΙΝΩι...


Ἀγάλλου Βηθανία, ἡ τοῦ Λαζάρου πατρίς· ἐπὶ σοὶ γὰρ Χριστὸς ἐπιστάς, μεγαλεῖον τελέσει, ζωώσας τὸν Λάζαρον.

Λάζαρος νοσηλεύεται, ἵνα σὺ δοξασθῇς, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ, καὶ ὑμνεῖ σε ἀπαύστως, τὰ ἔργα τὸν Κύριον.

απο την υμνολογία..

ΒΗΘΑΝΙΑ ΑΓΑΛΛΟΥ


Νῦν εὐτρεπίσθητι, ὦ Βηθανία ἐν χαρᾷ ποιοῦσα, τὴν δοχὴν τοῦ Βασιλέως τῶν ἁπάντων, ὅτι ἥξει ἐπὶ σέ, ἵνα τὸν Λάζαρον δείξῃ, παλινδρομοῦντα ἐκ τῆς φθορᾶς πρός ζωήν.

Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Η ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΗ "ΚΟΥΦΗ"


Η έκτη και τελευταία εβδομάδα της Μεγ. Σαρακοστής ονομάζεται <<Εβδομάδα των Βαϊων>>. Για έξι μέρες πριν το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαϊων η λατρεία της Εκκλησίας μας ωθεί ν' ακολουθήσουμε το Χριστό καθώς πρώτος αναγγέλει το θάνατο του φίλου Του και κατόπιν αρχίζει το ταξίδι Του στη Βηθανία και στην Ιερουσαλήμ. Το θέμα και ο τόνος αυτής της εβδομάδας δίνονται την Κυριακή το απόγευμα στον Εσπερινό:
Την έκτη των σεπτών Νηστειών Εβδομάδα, προθύμως απαρχόμενοι, Κυρίω προεόρτιον ύμνον των Βαϊων άσωμεν πιστοί, ερχομένω εν δόξη δυνάμει Θεότητος, επί την Ιερουσαλήμ, νεκρώσαι τον θάνατον...
Στο κέντρο της προσοχής είναι ο Λάζαρος - η αρρώστεια του, ο θάνατός του, ο θρήνος των συγγενών του και η αντίδραση του Χριστού σ' όλα αυτά. Έτσι τη Δευτέρα ακούμε: Σήμερον Χριστώ, πέραν Ιορδάνου διατρίβοντι, δηλούται η νόσος του Λαζάρου...
Την Τρίτη: Χθές και σήμερον η νόσος του Λαζάρου.
Την Τετάρτη: Σήμερον Λάζαρος, θανών θάπτεται, και θρήνον άδουσι αι τούτου σύγγονοι, ως δε προγνώστης Θεός...
Την Πέμπτη: Δισημερεύει σήμερον, θανών ο Λάζαρος...
Τέλος την Παρασκευή: Έρχεται ο Κύριος εις Βηθανία... εξαναστήσαι...
Η τελευταία εβδομάδα δηλαδή περνάει με πνευματική περισυλλογή πάνω στην ερχόμενη συνάντηση του Χριστού με το θάνατο - πρώτα στο πρόσωπο του φίλου Του Λαζάρου, έπειτα στο θάνατο του ίδιου του Χριστού. Πλησιάζει η <<ώρα του Χριστού>> για την οποία τόσο συχνά μιλούσε και προς αυτήν προσανατολιζόταν όλη η επίγεια διακονία Του.
Η ανάσταση του Λαζάρου έγινε για να βεβαιωθούμε για <<την κοινήν ανάστασιν>> (τροπάρια της ημέρας).
Είναι κάτι το συναρπαστικό να γιορτάζουμε κάθε μέρα για μια ολοκληρη εβδομάδα αυτή τη συνάντηση ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, που αργά αργά πλησιάζει, να γινόμαστε μέρος της, να νιώθουμε με όλο το είναι μας αυτό που υπονοεί ο Ιωάννης με τα λόγια του: <<Ιησούς ως είδεν αυτήν κλαίουσαν και τους συνελθόντας... ενεβριμήσατο τω πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν... και εδάκρυσεν>> (Ιωάν. 11, 33-35).

Μέσα στη λειτουργική ορολογία, το Σάββατο του Λαζάρου και η Κυριακή των Βαϊων είναι η <<έναρξη του Σταυρού>>. Η τελευταία εβδομάδα της Σαρακοστής, η προεόρτια αυτών των ημερών, είναι η τελική αποκάλυψη του νοήματος της Μεγάλης Σαρακοστής.
www.monipetraki.gr

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

ΥΜΝΟΙ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ

Εκκλησιαστικοί Υμνοι

Το Προσταχθέν,αποσπάσματα απο τον κανόνα,μονωδία το τηΥπερμάχω Στρατηγώ,ο αείμνηστος π Βαγγέλης Μπονώρης σε εμελλή απαγγελία οίκου..Απο ηχογράφηση σε δίσκο 33 στροφών

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΗΣ....ΩΣ ΚΡΙΤΙΚΟΣ


Διαβάστε την κριτική => <= που δημοσίευσε ο Σπύρος Περιστερης στον Τύπο το 1996, για τον Λογοτέχνη - Ποιητή Θεμιστοκλή Καμπά. Διακρίνεται ο ευαίσθητος τρόπος με τον οποίο ο Περιστέρης προσεγγίζει τις καλλιτεχνικές αλλά και ρομαντικές δημιουργίες του Θ. Καμπά, ο οποίος αν και λογοτέχνης, εντάσσεται από τον Περιστέρη στον ΜΟΥΣΙΚΟ χώρο.