Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

ΑΥΡΑ ΕΣΠΕΡΙΝΗ...

Είναι δειλινό. Κατεβαίνουν μέσα στον ήλιο ένας-ένας και πηγαίνουν στο Καθολικό, που στέκει με το βαθύ κόκκινο χρώμα του στην αυλή. Η πυκνή μοναστική πόλη ξύπνησε από τη νάρκη του μεσημεριού. Εσπερινός.
Ζαχαρίας Παπαντωνίου - Χριστούγεννα 1963



Εσπερινός Γεωργίου Δροσίνη

Στο ρημαγμένο παρακκλήσι
της Άνοιξης το θείο κοντύλι
εικόνες έχει ζωγραφίσει
με τ' αγριολούλουδα
τ'Απρίλη.

Ό ήλιος, γέρνοντας στη δύση,
μπροστά στου ιερού την πύλη

μπαίνει δειλά να προσκυνήση
κι ανάφτει υπέρλαμπρο καντίλι.

Σκορπάει γλυκειά μοσκοβολιά
δάφνη στον τοίχο ριζωμένη -
θυμίαμα που καίει η Πίστις -

και μια χελιδονοφωλιά,
ψηλά στο νάρθηκα χτισμένη,
ψάλλει το Δόξα εν Υψίστοις...


Στο ρημαγμένο παρακκλήσι
της Άνοιξης το θείο κοντύλι

εικόνες έχει ζωγραφίσει
με τ' αγ
ριολούλουδα τ'Απρίλη.

Ό ήλιος, γέρνοντας στη δύση,
μπροστά στου ιερού την πύλη

μπαίνει δειλά να προσκυνήση
κι ανάφτει υπέρλαμπρο καντίλι.

Σκορπάει γλυκειά μοσκοβολιά
δάφνη
στον τοίχο ριζωμένη -

θυμίαμα που καίει η Πίστις -

και μια χελιδονοφωλιά,

ψηλά στο νάρθηκα χτισμένη,
ψάλλει το Δόξα εν Υψίστοις...